Είπαμε να καθαρίσει η χώρα. Εσείς, βρε σαλιάρηδες, με ένα απλό ντουζάκι θα τη βγάλετε;

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011


‘Oταν η αδικία, η απληστία και η λατρεία για την καρέκλα γίνεται νόμος….η αναρχία γίνεται καμιά φορά καθήκον μας…

Από μικρά παιδιά μεγαλώσαμε με τη ρουφιανιά, την λαμογιά, την απατεωνιά και κοιτούσαμε μόνο τον κ… μας. Ξέρω. Δεν είναι ο κ…ς λέξη για άρθρο, ούτε για blog, ούτε για εφημερίδα όμως ούτε κι αυτή που ζούμε είναι χώρα για ελεύθερους ανθρώπους. Ξέρω επίσης πολύ καλά πως η σιωπή αντί της διαμαρτυρίας είναι μια αμαρτία που μας κάνει δειλούς. Το είχε πει ο Κένεντυ κάποτε. Κι αυτόν τον σκότωσαν.Τη στιγμή που μας κάνει μαθήματα ο Στέλιος ο Κούλογλου για οικονομικούς δολοφόνους στο Εκουαδόρ και στην Αργεντινή, εμείς έχουμε τους δικούς μας δολοφόνους. Να και κάτι λοιπόν που παράγουμε. Νταβα…δες και μπάσταρδους ιδεολογικά πολιτικούς. Όλα από εκεί ξεκινάνε. Αυτή η χώρα είναι σκατά. Σαν κράτος βέβαια , όχι σαν πατρίδα . Μια δεξαμενή με ανθρωπάκια. Aν απουσιάζει η δικαιοσύνη τότε τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία παρά οργανωμένη ληστεία ή και δολοφονία; Όποιος μάχεται μπορεί και να χάσει.Όποιος δε μάχεται.έχει χάσει ίσως ήδη…. Μια κοινωνία προβάτων θα βγάλει, αναπόφευκτα κάποια στιγμή, μια κυβέρνηση λύκων.

Χώρα μεγαλοεκδοτών είμαστε, που μας γεμίζουν τα μυαλά με χίλιες δυο μακακίες, και που καλά καλά δεν πληρώνουν καν το προσωπικό τους, χώρα πολιτικών που πληρώνουν τις συνεντεύξεις τους και αγοράζουν τηλεοπτικό χρόνο. Χώρα μεγαλοεργολάβων που πατάνε επί πτωμάτων και χώρα με τσιράκια των 50 ευρώ, που γίνονται φερέφωνα του κάθε πολιτικίσκου που μια σελίδα λέξεις δεν ξέρει να γράψει.Να τις γράψει σωστά δηλαδή. Να τα βράσω τα πτυχία σας. Γίνατε επιστήμονες, αλλά άνθρωποι μορφωμένοι δε θα γίνετε ποτέ. Και για αυτό πλησιάζει η στιγμή που θα σας φτύνουν στο δρόμο.

Οι σημερινές δικτατορίες είναι κοινοβουλευτικές. Άραγε ποιός είναι πιο δυνατός; Αυτός που βαράει ή αυτός που πονάει; Το ξύλο πάντως είτε σοσιαλιστικό είτε δεξιό είτε κομμουνιστικό παραμένει ξύλο…Η μελανιά εξάλλου στην αρχή είναι μπλε και μετά γίνεται πράσινη…Η πιστολιά δεν προλαβαίνει καν να αλλάξει χρώμα. Φοράει το μαύρο κατευθείαν. Η κάθε επανάσταση δεν συνδιαλέγεται. Απλά δείχνει πώς κάνουν διάλογο οι αδικημένοι. Ό,τι κι αν λένε οι προσκυνητές του συστήματος εγώ γουστάρω που είμαι ταγμένος ακόμα στην ουτοπία. Είναι ο προορισμός στο δικό μου χάρτη. Γουστάρω που έχω την αυταπάτη πως κάτι θα αλλάξει. Γουστάρω και δε μετανιώνω για τίποτα.

YΓ. Πρόεδροι ΟΝΝΕΔ,γραμματείς και φαρισαίοι της ΝΟΔΕ,κομματόσκυλα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δηλώνουνε αγανακτισμένοι,διορισμένοι του ΠΑΜΕ διεκδικούν μια θέση στην ιστορία. Περιφερειακοί σύμβουλοι, ανίψια βουλευτών νυν και πρώην ξόδεψαν ένα σκασμό λεφτά για να εκλεγούν. Περιφερειακοί σύμβουλοι κερνάνε δεξιά κι αριστερά σαν να ζητάνε συγχώρεση. Και ακούω απλό κοσμάκη να έχει βαρεθεί να βλέπει τις φάτσες τους στις πλατείες. Είπαμε να καθαρίσει η χώρα. Εσείς βρε σαλιάρηδες με ένα απλό ντουζάκι θα τη βγάλετε? Μια ζωή βρωμιάρηδες δηλαδή?

Αν όλη η διαμαρτυρία γίνεται για να πέσει το ΠΑΣΟΚ και να έρθει το ΧΑΖΟΚ του Αντωνάκη, το ΛΑΟΣ του Καρατζαφύρερ ή η αριστερά , ζητάω συγνώμη. Δε θέλω να παίξω το κ…παιχνίδι σας…

Κάθε καιρός έχει τον Τρωικό του πόλεμο, κάθε καιρός έχει και τη δική του Ελένη…και κάθε πόλη τους δικούς της Μπόμπολες….

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Αναρτήθηκε από tromaktiko στις 12:54 μ.μ.

Advertisements