ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Δείτε τον Σαμαρά να ΤΡΕΛΑΙΝΕΤΑΙ την ώρα που συνειδητοποιεί ότι ΠΕΦΤΕΙ!

Σε νευρικό κλονισμό ο Σαμαράς!
Έντονα έζησε την τρίτη και τελευταία – άκαρπη – ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ο Αντώνης Σαμαράς…

Γνωρίζοντας πως το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας και το “Βατερλώ” του είναι προδιαγεγραμμένο έδωσε ένα ρεσιτάλ μορφασμών και σπαστικών κινήσεων, μη θέλοντας να αποδεχθεί το τέλος του.
Δείτε φωτογραφίες και βίντεο

Advertisements

Επιβιώνει κυβέρνηση με μόνο το… 11% (!) του λαού υπέρ της;

image002

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Κανένας πολιτικός, πολιτειακός ή ευρωπαϊκός θεσμός δεν έχει μείνει όρθιος στη συνείδηση των Ελλήνων πολιτών! Ιδιαιτέρως τρομακτικά είναι τα ευρήματα για τη χώρα μας του Ευρωβαρόμετρου – της δημοσκοπικής έρευνας που διενεργείται κατ’ εντολήν την Κομισιόν δύο φορές τον χρόνο, άνοιξη και φθινόπωρο, και στα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ.

Σύμφωνα με το φθινοπωρινό βαρόμετρο της Κομισιόν, λοιπόν, του οποίου οι σφυγμομετρήσεις διενεργήθηκαν τον περασμένο μήνα σε όλες τις χώρες της ΕΕ και τα αποτελέσματά τους δημοσιοποιήθηκαν την περασμένη εβδομάδα, η οργή του ελληνικού λαού, μετά από πέντε χρόνια ανελέητης και συνεχούς μνημονιακής πολιτικής από τις κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου, του Λουκά Παπαδήμου και των Σαμαρά – Βενιζέλου, έχει φτάσει σε πολύ επικίνδυνο σημείο για το σύστημα. Οι αριθμοί που προκύπτουν από τη δημοσκόπηση αποδεικνύουν την ορθότητα αυτού του ισχυρισμού. Το εξωφρενικό κυριολεκτικά ποσοστό του… 89% (!!!) δεν εμπιστεύεται την κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Μόνο το 11% την εμπιστεύεται. Μπορεί να κυβερνήσει με τέτοιο ποσοστό αποδοχής της πολιτικής που ασκεί; Μακροπρόθεσμα, αδύνατον. Μπορεί όμως να επιβιώσει προσωρινά, ώστε να ολοκληρώσει την τετραετή θητεία για την οποία εξελέγη; Αυτό θα κριθεί οριστικά και αμετάκλητα με τη σημερινή τρίτη και «φαρμακερή» ψηφοφορία στη Βουλή για την εκλογή ή όχι Προέδρου της Δημοκρατίας. Αν η κυβέρνηση κατορθώσει να αποσπάσει «ψήφο εμπιστοσύνης» από 180 βουλευτές, τους 155 δικούς της και 25 της αντιπολίτευσης που θα προέρχονται από τους ΑΝΕΛ, τη ΔΗΜΑΡ και τη Χρυσή Αυγή, τότε έχει σίγουρα κάθε δικαίωμα δημοκρατικό να ολοκληρώσει το έργο της, όσο ολέθριο και αν το θεωρεί το έργο αυτό η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.

Η ζημιά βεβαίως που έχει γίνει στις συνειδήσεις των Ελλήνων δεν θα διορθωθεί τόσο εύκολα. Κατά το Ευρωβαρόμετρο της ΕΕ, μόνο το… 14% (!) των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι έχουν εμπιστοσύνη στη Βουλή. Μόνο 14% εμπιστεύεται τη Βουλή! Προς τα πού πάμε; Τα πράγματα γίνονται τραγικότερα όταν το 81% των Ελλήνων, οι τέσσερις από τους πέντε πολίτες δηλαδή, δηλώνουν χωρίς περιστροφές ότι δεν είναι ικανοποιημένοι από τη λειτουργία της δημοκρατίας στη χώρα μας! Το ζοφερό και άκρως ανησυχητικό πλαίσιο συμπληρώνεται με τις απαντήσεις των ερωτηθέντων στο ερώτημα αν εμπιστεύονται ή όχι τα πολιτικά κόμματα. Η απάντηση είναι κεραυνός, αλλά όχι βέβαια εν αιθρία: το… 91% (!!!) δεν εμπιστεύεται τα πολιτικά κόμματα. Ενα ρίγος διαπερνά τη ραχοκοκαλιά όποιου υπερασπίζεται το αστικό κοινοβουλευτικό δημοκρατικό σύστημα μόλις διαβάσει αυτά τα νούμερα. Το 89% του ελληνικού λαού δεν εμπιστεύεται την κυβέρνηση, το 86% δεν εμπιστεύεται τη Βουλή, το 81% δεν είναι ικανοποιημένο από το πώς λειτουργεί η δημοκρατία, το 91% δεν εμπιστεύεται τα πολιτικά κόμματα!

Δεν χρειάζεται να αποτυπώσουμε στο χαρτί τις μύχιες σκέψεις εμάς των μεγαλύτερων σε ηλικία που ζήσαμε έστω και ως παιδιά τις εκτροπές από τη συνταγματική νομιμότητα. Τις σκέψεις και τους φόβους που προκαλούν αυτά τα υψηλότατα ποσοστά απόρριψης των στυλοβατών του δημοκρατικού αστικού πολιτεύματος. Κι ας μην διανοηθεί κανείς να αναρωτηθεί το κλασικό σε παλιότερες εποχές ερώτημα: «Πότε επιτέλους θα γίνουμε ευρωπαϊκή χώρα;». Ολες αυτές οι διαδικασίες απαξίωσης των θεσμών συντελούνται πλέον όχι απλά και μόνο μέσα στην ΕΕ, αλλά και εξαιτίας της πολιτικής της ΕΕ που επέβαλε ως φερέφωνο της Γερμανίας τις πολιτικές εξουθενωτικής λιτότητας σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Οι Ελληνες και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης έχουν πλήρη επίγνωση αυτού του γεγονότος και γι’ αυτό είναι ραγδαία η απαξίωση και της ΕΕ στις συνειδήσεις τους.

Στο πρωτοφανές ποσοστό του 76% οι Ελληνες δεν έχουν πλέον εμπιστοσύνη στην ΕΕ, ενώ μόνο το 23% των συμπατριωτών μας εμπιστεύεται την Ευρωπαϊκή Ενωση. Δεν απέχουμε και πολύ από την υπόλοιπη Ευρώπη, όπου κατά μέσο όρο των 28 κρατών-μελών μόλις το 37% των πολιτών εμπιστεύεται την ΕΕ, με το 50% των Ευρωπαίων να μην την εμπιστεύονται και το υπόλοιπο 13% να είναι αδιάφορο. Εχει πλέον χαθεί σε όλη την Ευρώπη η ελκτική δύναμη της ΕΕ. Υστατο σημείο άμυνας της ΕΕ, όσο και αν αυτό ακούγεται παράδοξο, συνιστά το ευρώ. Εστω και αν οι υποστηρικτές του ευρώ στη χώρα μας μειώθηκαν κατά 6 εκατοστιαίες μονάδες σε σχέση με πέρυσι κατά τα ευρήματα του Ευρωβαρόμετρου, απολαύουν άνετης πλειοψηφίας. Το 63% των Ελλήνων παραμένει υπέρ του ευρώ και μόνο το 35% είναι εναντίον του ευρώ, μας πληροφορεί το Ευρωβαρόμετρο. Η πρόσδεση αυτή των Ελλήνων στο ευρώ, όπως είναι ευνόητο, παρέχει τεράστια περιθώρια χειρισμών στις μνημονιακές κυβερνήσεις, ανεξαρτήτως της αντιδημοτικότητάς τους σε όλους τους άλλους τομείς. Ετσι κι αλλιώς, πάντως, η Ελλάδα σήμερα θα μπει σε νέα πολιτική φάση.

πηγή

Ο μοιραίος Δήμας για τους δήμιους

 

Ο μοιραίος Δήμας για τους δήμιους

Η Φαυλότητα, η ανομία και η κακιστοκρατία είναι παντοδύναμες αλλά όχι ανίκητες και αυτό το αποκάλυψε ένας…παράνομος, ο Νίκος Ρωμανός από την Φυλακή! Η κοινωνία τον έβαλε στην φυλακή για το έγκλημα που έκανε κι αυτός αποκάλυψε την πραγματική φυλακή της κοινωνίας των ολίγων κι εκλεκτών.

Σε άλλες εποχές η ισχύς της βίας ήταν το μόνο μέσω επιβολής των καθεστώτων και όχι μόνο.

Ο νόμος του ισχυρότερου ήταν αρκετός για να επιβληθούν τα πάντα στους αδυνάμους. Βία, βασανισμοί, δολοφονίες κρατούσαν το πόπολο στην θέση του και την ελιτ στην εξουσία. Δεν είναι πολλά τα χρόνια που το άκουσμα των ΕΑΤ/ΕΣΑ τρόμαζε τους πολίτες. Αυτή η μέθοδος όμως είχε την αδυναμία ότι σε κάποιες περιπτώσεις ο υποτελής, όταν έφτανε στα όρια του, επαναστατούσε με δυσάρεστες συνέπειες για την άρχουσα τάξη.

Αυτό έγινε μάθημα και στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες η σωματική βία αντικαταστάθηκε από έναν μανδύα νομιμοφροσύνης και δημοκρατίας, που αποχαυνώνει τους υποτελείς που ζουν σε μια κοινωνική νιρβάνα, νομιμότητας και ισότητας.

Ετσι το να πληρώνει το ποπολο, για παράδειγμα τον ΕΝΦΙΑ, είναι νόμιμο γιατί είναι νόμος του κράτους και είναι δίκαιος φόρος, γιατί όλοι πληρώνουν. Όποιος δεν πληρώσει, ο νόμος ορίζει είναι παρα-νομη πράξη και πρέπει να τιμωρηθεί με δήμευση της περιουσίας του, όπως θα ερμηνεύσει και η δικαιοσύνη. Αυτά για το πόπολο όμως.

Γιατί για την ελιτ υπάρχουν οι τροπολογίες που, επίσης νόμιμα μειώνουν σε κυβερνητική βουλευτή το ΕΝΦΙΑ και εξαιρούν την Τράπεζα της Ελλάδος από την καταβολή του φόρου.

Αυτή διπλή νομοθεσία είναι καθαρά ταξική, είναι βία και τρομοκρατία, αλλά χειρότερη από την σωματική βία γιατί στερεί από το θύμα την ηθική αποκατάσταση, η καταπίεση του είναι νόμιμη και η αυτοάμυνα του παρά-νομη.

Σήμερα βρισκόμαστε σε μια καμπή. Το μεταπολιτευτικό σύνθημα στην κοινωνία και στα παιδιά μας είναι «κλέψε όσο μπορείς αρκεί να μην σε πιάσουν» ή αρκεί να το κάνεις μαζί με πολιτικό ή εργολάβο, μόνο τα κορόιδα και οι αδύναμοι θα πάνε φυλακή, ενώ για τα πιο φτωχά στρώματα η φοροδιαφυγή είναι και θέμα καθημερινής επιβίωσης ώστε να έχουν μια φρατζόλα ψωμί στο τραπέζι το μεσημέρι!

Οσοι έχουν ακόμη την ελαχίστη καλλιέργεια κι άκουσαν τις κυβερνητικές ομιλίες στο προϋπολογισμό κατάλαβαν ότι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους (;) αδίστακτους φασίστες. Ξέρουν ότι χάνουν και δεν θα διστάσουν να περιλούσουν την χώρα με βενζίνη και να την κάνουν παρανάλωμα, παρά να παραδώσουν την εξουσία και πιστέψτε με το έχουν κάνει ήδη με υπογραφές.

Βλέπουν ότι το έργο να μοιράζουν βουλευτικές ασυλίες και να αθωώνουν εαυτούς και διαπλοκή με τροπολογίες φτάνει στο τέλος. Εδωσαν ασυλία σε όσους κατέστρεψαν τα Ταμεία με το PSI, ασυλία στα μέλη του ΤΑΙΠΕΔ, ασυλία σε όσους εφάρμοσαν το Μνημόνιο, προστασία σε όσους παραποίησαν τα στατιστικά, μετάφεραν στο μακρινό μέλλον τις δίκες διαπλεκόμενων, κάλυψαν την λίστα Λαγκαρντ.

Ο τόπος έχει μια ευκαιρία ή θα ανοίξουν τα ειδικά δικαστήρια ή θα γεμίσουμε παραγκουπόλεις και άστεγους, ο ενδιάμεσος δρόμος είναι αυτός που ζούμε από τότε που μπήκαμε σε μνημόνιο.

Ο ολίγιστος και πειθήνιος πολιτικάντης Σταύρος Δήμας θα είναι μοιραίος για τους δήμιους. Μετά τις εκλογές θα είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε πραγματικά.

Η πρώτη ψηφοφορία για την εκλογή του Σταύρου Δήμα ήταν η πρώτη νίκη.

του Αυγερινού Χατζηχρυσού

Βερολίνο ρίχνει Σαμαρά, Σαμαράς στηρίζει Τσίπρα!

Posted by sogald in Αναδημοσίευση από Βήμα

untitledΤου Γιώργου Π. Μαλούχου

Σε μία άνευ προηγουμένου κινδυνολογία, που ξεπερνά ήδη κι εκείνη του 2012, έχει επιδοθεί η κυβέρνηση και οι συν αυτή ως προς το ενδεχόμενο διενέργειας πρόωρων εκλογών, ακολουθώντας φυσικά τον τόνο που, για να κάνουν τη δουλειά τους, δίνουν το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες. Όλα αυτά τα ακούσαμε, τα ξανακούσαμε, κατάντησαν αηδία.

Η Ελλάδα κυβερνάται με τρομοκρατικά διλήμματα τα τελευταία αρκετά πλέον χρόνια και το αποτέλεσμα δεν είναι μόνον η οικονομική και κοινωνική καταστροφή που έχει επέλθει, ή ότι η χώρα έχει εκχωρηθεί από πάνω μέχρι κάτω, αλλά και ότι το χρέος έχει καταστεί πλέον ατομική βόμβα στα θεμέλιά της.

Το χειρότερο είναι ότι, παρ’ όλα αυτά, αποτελέσματα τελικά δεν ήρθαν: γιατί πώς είναι δυνατόν να τα έχουν καταφέρει και να κινδυνεύουμε ξανά τόσο πολύ; Είναι θλιβερό και εντελώς φαιδρό ταυτόχρονα.

Ας αφήσουν λοιπόν τη θεωρεία ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα για πάντα με τους εκβιασμούς. Δεν γίνεται. Είχαν την ευκαιρία να προσπαθήσουν και απέτυχαν πλήρως, παρά τα όσα έπραξαν. Κι ήταν φυσικό να αποτύχουν: ξέραμε από την πρώτη ημέρα ότι όλο αυτό οδηγούσε στο γκρεμό. Ο ίδιος ο Σαμαράς το ήξερε πρώτος.

Τώρα όπως είμαστε πάλι μπροστά στο γκρεμό. Αλλά, ένα λεπτό; Ποιος φταίει γι αυτό; Εκείνοι που είναι απέξω, ή εκείνοι που είναι μέσα;

Η αντιπολίτευση φταίει που η διαβόητη «επαναδιαπραγμάτευση», με την οποία φούσκωσε η ΝΔ δεν έγινε ποτέ;

Ή φταίει που η κυβέρνηση αποφάσισε ένα πρωί ότι θα εξαγγείλει μέτρα τα οποία δεν είχαν την έγκριση της τρόικας;

Ή μήπως φταίει που η κυβέρνηση αποφάσισε μια μέρα ότι θα διώξει το ΔΝΤ από την Ελλάδα χωρίς να έχει συνεννοηθεί με κανέναν;

Τέλος, η αντιπολίτευση είναι υπεύθυνη που οι δήθεν επιτυχίες και οι αερολογίες περί ανάπτυξης δεν απέφεραν το παραμικρό;

Και πώς να αποφέρουν; Ποιος και γιατί να έρθει να επενδύσει σε μία Ελλάδα φορολογικά άδικη, ασταθή και πανάκριβη και κοινωνικά εκρηκτική;

Τέλος, η αντιπολίτευση φταίει που κατόπιν όλων αυτών, ο πρωθυπουργός οδηγεί ξαφνικά τη χώρα σε εκλογές, πιστεύοντας πιθανότατα ότι θα έχει κάποιο πλεονέκτημα, το οποίο, τελικά εξελίσσεται αντιθέτως σε τραγωδία για τον ίδιο και, ενδεχομένως, σε νέα μεγάλη περιπέτεια για την Ελλάδα;

Αστεία πράγματα: η θεωρεία ότι η αντιπολίτευση φταίει γι αυτά που κάνει ή δεν κάνει η κυβέρνηση, συνιστά την επιτομή της ελληνικής πολιτικής παθογένειας.

Η ουσία είναι ότι, κλεισμένος σε μια γωνία, ο Σαμαράς τζόγαρε – και μάλιστα όχι μόνο μια φορά. Εκείνος έχει λοιπόν την πρώτιστη ευθύνη μιας ενδεχόμενης καταστροφής, αν πράγματι απειλούμαστε από αυτήν.

Ας καταλάβουμε όμως το πιο σημαντικό, το γιατί έγινε αυτό: η πτώση Σαμαρά ήταν δεδομένη από τη στιγμή της πλήρους απώλειας στήριξης από τους «φίλους» του του Βερολίνου, που τον άφησαν ξαφνικά στον αέρα – και γι αυτό ακριβώς έσπευσε χθες η καγκελαρία να δηλώσει ότι οι δημοκρατικές εκλογές σε μια χώρα δεν αποτελούν κίνδυνο. Δεν του έδωσαν ούτε το παραμικρό να πιαστεί. Αντίθετα, τον άφησαν χωρίς συμφωνία και τον «έσφαξαν» όπως είχαν κάνει πριν και με τον Παπανδρέου.

Επέβαλαν ουσιαστικά τις εκλογές εις βάρος μιας κυβέρνησης που είναι αδύνατον να επιβιώσει σε αυτές. Και ασφαλώς το ξέρουν και το κάνουν συνειδητά. Όλα αυτά, έχουν σημασία και μάλιστα μεγάλη, για όποιον τουλάχιστον αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει.

Ας μην κοροιδευόμαστε: Οι ξένοι, ουσιαστικά οι Γερμανοί ρίχνουν τον Σαμαρά κι ο Σαμαράς, με όλα αυτά που κάνει, ουσιαστικά είναι σαν να στηρίζει τον Τσίπρα με πάθος… Κάνει πλέον ότι μπορεί γι αυτό, άσχετα που μάλλον δεν το έχει αντιληφθεί ακόμα – σύντομα θα…

Το μόνο που δεν κάνει, είναι να τον ψηφίσει πίσω απ΄ το παραβάν την Κυριακή των εκλογών – αν και όρκο, δεν παίρνει κανείς…

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ BOMBA: ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΕΛΟΣ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗ ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ. ..η μάχη συνεχίζεται… Το διαβάσαμε από το: ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ BOMBA: ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΕΛΟΣ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗ ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ. ..η μάχη συνεχίζεται…

Στις 31/7/14, έλαβα μια ατομική ειδοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών μου προς την εφορία, προερχόμενων από φορολογικές επιβαρύνσεις του κράτους που δεν προκύπτουν από το εισόδημα, που δεν συμφωνούν με το Σύνταγμα και υπερβαίνουν τη φοροδοτική μου ικανότητα. ΕΕΤΗΔΕ, ΕΕΤΑ, ΕΝΦΙΑ, τέλος επιτηδεύματος, τέλη κυκλοφορίας, έκτακτη εισφορά σε αντικειμενικές δαπάνες, ειδική εισφορά αλληλεγγύης, φόρος πολυτελούς διαβίωσης λόγω κατοχής αυτοκινήτου, φόρος αξιοπρεπούς διαβίωσης, φόρος αναπνοής και φόρος ύπαρξης. Η ειδοποίηση απειλούσε με κατάσχεση, κινητής και ακίνητης περιουσίας, που λόγω του μικρού μεγέθους της, ισοδυναμεί με ολική δήμευση, ενώ έδινε την εναλλακτική λύση της ρύθμισης και πληρωμής με δόσεις. Για να επιτευχθεί η ρύθμιση, έπρεπε να υπογράψω ψευδώς και γνωρίζοντας τις συνέπειες του νόμου, ότι το εισόδημά μου επαρκεί για την αξιοπρεπή μου διαβίωση και ότι περισσεύει ένα μέρος, για την αποπληρωμή των εν λόγω φόρων, κάτι δηλαδή που δεν ευσταθεί.
52115_161241570567552_2590072_oΣτις 30/9/14, ξεκίνησε η Δίκη του Κάφκα με πραγματικά πλέον γεγονότα, δια της κατάθεσης μιας Ανακοπής-προσφυγής 250 σελίδων, που απογυμνώνει πλήρως τις προθέσεις της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, αποκαλύπτοντας ότι στην Ελλάδα έχουν απενεργοποιηθεί σχεδόν στο σύνολό τους τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, όπως αυτά ορίζονται από το Σύνταγμά μας και το Διεθνές Δίκαιο. Ότι επιχειρείται η δήμευση της περιουσίας των Ελλήνων, με αντισυνταγματικές διατάξεις νόμων, ότι επιχειρείται ο περιορισμός του δικαιώματος δικαστικής προστασίας, ο περιορισμός του δικαιώματος της ζωής μας, της ελευθερίας και της περιουσίας, και ότι εν τέλει, επιχειρείται η κατάλυση του Συντάγματος με τη βία, ενεργοποιώντας το θεμελιώδες δικαίωμα και τη θεμελιώδη υποχρέωση της αντίδρασής μας με κάθε μέσο. Ότι η οριζόμενη δια του άρθρου 120 παρ.2 και 4 ως θεμελιώδης νομική υποχρέωση, όλων των ελλήνων που διαθέτουν πατριωτισμό, αποτελεί μια υποχρέωση ενάσκησης καθήκοντος μέχρι αυτοθυσίας, για την προστασία του Συντάγματος, του δημοκρατικού πολιτεύματος, της πατρίδας και της ελευθερίας. Μια υποχρέωση με αυξημένη νομική ισχύ, που δεν μπορεί να ανακοπεί από καμιά μορφή εξουσίας και καμία διάταξη νόμου.

niki_ΚΑΠΑ

Θέτοντας έτσι τα πράγματα, το πρώτο στάδιο της «Δικής του Κάφκα με πραγματικά γεγονότα», της δίκης με την οποία προκαλώ σε μονομαχία ως διάδικο το Κράτος, προκειμένου να σχίσω την δημοκρατική του επικάλυψη ανεξαρτήτως του αν κερδίσω ή χάσω, ξεκίνησε καλά. Στις 10/10/14, κέρδισα την προσωρινή διαταγή δια της οποίας η Δικαιοσύνη προστάτευσε την ακίνητή μου περιουσία στο σύνολό της, διέταξε την αναστολή εκτέλεσης όλων των προσβαλλόμενων πράξεων, ούτε μιας ούτε δύο αλλά δέκα, και υποχρέωσε το Υπουργείο Οικονομικών να μου εκδώσει φορολογική ενημερότητα, για κάθε ενδεχόμενη χρήση, κυρίως για λόγους τιμής. Πλέον είμαστε φορολογικά ενήμεροι, εγώ και η εφορία, ως προς το γεγονός ότι η μάχη άρχισε, και ότι το πρώτο δηλητηριώδες βέλος μου χτύπησε τη Λερναία Ύδρα κατ’ ευθείαν στην καρδιά.
Η αναμονή, που ομολογουμένως θα μας ταλαιπωρήσει, αυξάνοντας όμως σταδιακά τη γοητεία της Νίκης, θα διαρκέσει όσο διαρκούν τα σπαρταρίσματα. Προς το παρόν είμαστε λίγοι, ο εμψυχωτής Αλκαίος Ιωάννης, οι νομικοί, Θανάσης Αλαμπάσης, Γεώργιος Κόκκας, Μαριέλλα Κοσμίδου, η Κίνηση Ακομμάτιστων Πολιτών Αγρινίου, η Ελένη Βνάτσιου, ο Σωτήρης Τηγανίτας, σκόρπιος Λαός που οι σκοτεινές δυνάμεις του έκλεισαν το στόμα, αλλά σύντομα θα γίνουμε πολλοί, για να απολαύσουμε την αποξήλωση του γόρδιου δεσμού με τον οποίον η εξουσία νόμισε ότι θα μας δέσει.
arxi-egrafou

aitima

telos-egrafou

πηγή :http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/12/bomba.html…

Μαγκιές… δαντελωτές

Posted by sogald in Αναδημοσίευση από Ποντίκι21979981417634501

Δημήτρης Μηλάκας

Υπάρχει κράτος! Το αποδεικνύουν οι «σιδηρές» αποφάσεις για τον απεργό πείνας Νίκο Ρωμανό. Το φανερώνει η αποφασιστικότητα των ΜΑΤ που μπορούν να δέρνουν από καθαρίστριες και περιπτεράδες μέχρι ΑμεΑ. Υπάρχει κράτος! Το υπογραμμίζει η «έτσι θέλω» διακυβέρνηση της χώ­ρας με Προεδρικά Διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις.

Και σε ένα τέτοιο κράτος υπάρχουν οι «μάγκες», οι οποίοι, αφού πήραν την εξουσία πουλώντας προε­κλογικά παραμύθια με την οκά (κανένα νέο μέτρο, επαναδιαπραγμάτευση κ.λπ.), θεωρούν πως μπο­ρούν να παραμείνουν στις (πρωθ)υπουργικές τους πολυθρόνες (ή στις παχυλές βουλευτικές τους αποζημιώσεις) πουλώντας αγριάδα και νταηλίκι. Το πολιτικό (και άλλο) νταηλίκι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο (με το καλό ή με το άγριο) συνήθως πι­άνει αν «υπάρχει κράτος»…
Την προκειμένη  ελληνική περίπτωση, όμως, το κράτος έχει παραδοθεί στην τρόικα, στα τεχνι­κά κλιμάκια, στην ομάδα κρούσης του Ράιχενμπαχ και στους υπαλλήλους των δανειστών. Οι «μά­γκες» της κυβέρνησης δεν μπορούν να ορίσουν ούτε τον ΦΠΑ χωρίς τη συμφωνία των δανειστών και μένουν με την απορία: «Αφού τους τα δίνουμε όλα, γιατί μας φέρονται έτσι;».
Με την ίδια απορία έχει μείνει η «σιδηρά» κυβέρνησή μας και για τη στάση της Τουρκίας. Ετοι­μάζεται να υποδεχτεί τον πρωθυπουργό και κα­μιά δεκαριά υπουργούς της Τουρκίας και, αντί να απολαύσει το «καλό κλίμα», έρχεται αντιμέτωπη με την ανακοίνωση της Άγκυρας πως το τουρκικό κλιμάκιο των υπουργών μαζί με τον πρωθυπουρ­γό Νταβούτογλου, μετά το Συμβούλιο Συνεργασί­ας των Αθηνών, θα κάνει και μια βόλτα στη Θρά­κη για να αντιμετωπίσει επί τόπου τα προβλήματα των «αδελφών Τούρκων».
Και για να μην υπάρχει καμία παρερμηνεία για τη «σφαλιάρα» που ρίχνει, η Άγκυρα ανακοίνωσε ότι βγάζει τον στόλο της στο Βόρειο Αιγαίο και την περιοχή των Ιμίων ακριβώς τις μέρες που έρχεται εδώ το μισό τουρκικό Υπουργικό Συμβούλιο!
Τι απομένει, λοιπόν, από την «πυγμή» της κυβέρ­νησης; Ποιο είναι το μήνυμα ασφάλειας που εκ­πέμπει στην ελληνική κοινωνία; Ποια είναι η ελά­χιστη αίσθηση εμπιστοσύνης που αποπνέει; Αυτή που προκαλούν οι κλούβες των ΜΑΤ όταν περικυκλώνουν γειτονιές στο κέντρο της Αθήνας; Το γράμμα του νόμου και οι αποφάσεις που οδηγούν ένα νέο παιδί στα άκρα; Το «νόμος και τάξη» των ακροδεξιών «σταγονιδίων» που δίνουν τον τόνο στη συντηρητική παράταξη;
Πρόκειται για μαγκιές… δαντελωτές, με το συμπάθιο.