ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΑΣΤΟΥΣ ΝΑ ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

 
 
Το θέμα αποφυγής της φορολογίας στα αυτοκίνητα μέσω… Βουλγαρίας είναι γνωστό και το χρησιμοποιούν οι Έλληνες ιδιοκτήτες οχημάτων εδώ και χρόνια.

Ωστόσο οι εντατικοί έλεγχοι των ελεγκτικών μηχανισμών του υπουργείου Οικονομικών ανάγκασε τους Έλληνες να αναζητήσουν νέους τρόπους να κυκλοφορούν νομότυπα τα αυτοκίνητά τους και να ξεφεύγουν από τους ελέγχους.

Ειδικότερα σύμφωνα με πληροφορίες  μέχρι πρότινος οι Έλληνες ιδιοκτήτες αυτοκινήτων για να γλιτώσουν από τα υπέρογκα Τέλη Κυκλοφορίας, τα τεκμήρια αλλά και τον Φόρο Πολυτελούς Διαβίωσης «άνοιγαν» μια εταιρεία στη Βουλγαρία και κατόπιν άλλαζαν τις πινακίδες κυκλοφορίας του οχήματός τους.

Ωστόσο οι εντατικοί έλεγχοι των Αρχών αλλά και τα πολλά δικαιολογητικά που έπρεπε να προσκομίσουν σε περίπτωση που το απαιτούσαν οι Αρχές ανάγκασαν πολλούς κατόχους αυτοκινήτων με βουλγάρικες πινακίδες να καταφύγουν στην λύση της ενοικίασης!

Η λύση της ενοικίασης αυτοκινήτου με βουλγάρικες πινακίδες σύμφωνα με στελέχη της αγοράς είναι νομότυπη και κανείς δεν μπορεί να σου απαγορέψει να ενοικιάσεις αυτοκίνητο με βουλγάρικες ή άλλου κράτους-μέλους πινακίδες και να κυκλοφορείς ανά την Ευρώπη.

Το νέο «κόλπο» περιλαμβάνει την μεταβίβαση του οχήματος σε εταιρεία ενοικίασης αυτοκινήτων της Βουλγαρίας και με κάποιο ιδιωτικό συμφωνητικό ο Έλληνας ιδιοκτήτης του οχήματος διασφαλίζει την κατοχή της «κυριότητας» του αυτοκινήτου το οποίο όμως στα χαρτιά δεν του ανήκει πλέον καθώς αποτελεί περιουσιακό στοιχείο της βουλγάρικης εταιρείας ενοικιάσεων ΙΧ.

Με αυτό τον τρόπο οι Έλληνες ιδιοκτήτες γλιτώνουν από την καταβολή Τελών Κυκλοφορίας, τεκμηρίων αλλά και του Φόρου Πολυτελούς Διαβίωσης και βέβαια οι Αρχές ακόμη και σε ελέγχους δεν μπορούν να κάνουν κάτι καθώς το όχημα είναι νοικιασμένο από άλλο κράτος-μέλος και σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο καμία χώρα-μέλος δεν μπορεί να απαγορεύσει την διάθεση υπηρεσιών εντός της ΕΕ.

Το ετήσιο κόστος της διατήρησης του νοικιαζόμενου οχήματος με βουλγάρικες πινακίδες ανέρχεται σε 400 ευρώ το χρόνο στα οποία περιλαμβάνονται τα έξοδα των Τελών Κυκλοφορίας και της ασφάλειας.

Παράλληλα υπάρχει ακόμη μία εναλλακτική για όσους θέλουν να «νοικιάζουν» το αυτοκίνητό τους με βουλγάρικες πινακίδες σύμφωνα με το οποίο μαζεύονται αρκετοί Έλληνες ιδιοκτήτες αυτοκινήτων και ιδρύουν οι ίδιοι εταιρεία ενοικιάσεων αυτοκινήτων με αποτέλεσμα το ετήσιο κόστος να μειώνεται από 100 έως και 200 ευρώ. Δηλαδή το ετήσιο κόστος διατήρησης του οχήματος με βουλγάρικες πινακίδες ως «ενοικιαζόμενου» οχήματος ανέρχεται σε 200 έως 300 ευρώ…

Όσον αφορά στα τιμολόγια ή στα παραστατικά που πρέπει να προσκομίσει κάποιος χρήστης «ενοικιαζόμενου» οχήματος σε περίπτωση ελέγχου απλά θα αναγράφουν ως ημερομηνία έναρξης της χρήσης λίγες ημέρες πριν το συμβάν του ελέγχου..

Advertisements

Απόφαση-βόμβα από το Ειρηνοδικείο: Επιστροφή 13ου και 14ου μισθού στους υπαλλήλους

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ

Στη δικαίωση δημοσίων υπαλλήλων που είχαν προσφύγει, διεκδικώντας την επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού, οι οποίοι κόπηκαν με το αιτιολογικό της δημοσιονομικής προσαρμογής, δικαίωσε τo Ειρηνοδικείο Καλαμάτας.

Εφόσον τελεσιδικήσει η συγκεκριμένη απόφαση, το ελληνικό Κράτος θα κληθεί να καταβάλει, ενδεχομένως και αναδρομικά τα επιδόματα των Χριστουγέννων, του Πάσχα και της καλοκαιρινής άδειας.

Ειδικότερα όπως μεταδίδει το tharrosnews.gr sτο Ειρηνοδικείο προσέφυγαν με αγωγή τους 5 δικαστικοί υπάλληλοι της Καλαμάτας, ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, με επικεφαλής τον πρόεδρο του Συλλόγου Δικαστικών Υπαλλήλων, Ανδρόνικο Σταυρόπουλο.

Η υπόθεση δεν είναι η μοναδική, καθώς ακολουθεί τους επόμενους μήνες η εκδίκαση της αγωγής που έχουν καταθέσει οι μόνιμοι δικαστικοί υπάλληλοι της Καλαμάτας στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Καλαμάτας.
Καθώς αυτά τα οφειλόμενα παραγράφονται μετά τη διετία, οι εν λόγω προσφεύγοντες δικαστικοί υπάλληλοι δικαιώθηκαν για τα επιδόματά τους για τα έτη 2014 – 2015.
«Στην οικονομική κρίση οι πολίτες έχουν ανάγκη»

Η απόφαση, που μπορεί να αποτελέσει «πολιορκητικό κριό» για χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, αναφέρεται στην αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου: «Τα κοινωνικά δικαιώματα είναι θεμελιώδη, εξίσου με τα ατομικά και τα πολιτικά, και παράγουν, κατά την επικρατούσα στη θεωρία άποψη, ένα “σχετικό κοινωνικό κεκτημένο”, η αξία και η προστατευτική λειτουργία του οποίου πρέπει να αναδεικνύονται ακόμα περισσότερο σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, όταν οι πολίτες το έχουν περισσότερη ανάγκη».

Κάνοντας αναφορά στο άρθρο 106 του Συντάγματος για την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης, τονίζει ο ειρηνοδίκης Αθανάσιος Μουτζούρης: «Από τη διάταξη αυτή απορρέει η συνταγματική επιταγή για ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη με διασφάλιση των συνθηκών κοινωνικής ειρήνης, η οποία δεσμεύει όλα τα κρατικά όργανα και πρωτίστως το νομοθέτη, περιορίζοντας το εύρος των επιτρεπτών επιλογών του. Η παραπάνω συνταγματική επιταγή θέτει ιδίως δύο όρια στο νομοθέτη. Πρώτον, δεν είναι επιτρεπτή η θέσπιση νομοθετικών μέτρων τα οποία, ανεξαρτήτως του επιδιωκόμενου με αυτά σκοπού δημοσίου συμφέροντος, συνεπάγονται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης, δηλαδή καταλήγουν σε αποτέλεσμα ευθέως αντίθετο προς το σκοπό της συνταγματικής διάταξης. Ως σοβαρή διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης πρέπει να νοηθεί εξίσου η δραματική επιδείνωση των συνθηκών κοινωνικής διαβίωσης (όπως αύξηση του αριθμού των ανέργων, αστέγων, όσων διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχειας κ.λπ.), όσο και η διατάραξη της δημόσιας τάξης και ασφάλειας (π.χ. βίαιες ενέργειες διαμαρτυρίας, αύξηση της εγκληματικότητας κ.λπ.), που απορρέει από την επιδείνωση των κοινωνικών συνθηκών.

Δεύτερον, δεν είναι επιτρεπτή η θέσπιση νομοθετικών μέτρων τα οποία συνεπάγονται δραματική συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος επιχειρήσεων, των νοικοκυριών, προκειμένου να εξυπηρετηθεί μονομερώς ορισμένος, έστω και δημοσίου συμφέροντος, οικονομικός σκοπός.

Αντιθέτως, όπως συνάγεται από τη συνταγματική διάταξη, το γενικό συμφέρον δεν ταυτίζεται με το αμιγώς δημοσιονομικό».
Δυσανάλογες επιβαρύνσεις

«Ο νομοθέτης δύναται καταρχήν να επιβάλει στους πολίτες, προς εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης, επιβαρύνσεις για την αντιμετώπιση ορισμένης επείγουσας ανάγκης ή κατάστασης κρίσης, υπό την προϋπόθεση, ωστόσο, ότι έχουν περιορισμένη διάρκεια, ότι είναι πρόσφορες και αναγκαίες για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού δημοσίου συμφέροντος και όχι δυσανάλογες σε σχέση προς αυτόν. Ότι είναι επαρκώς αιτιολογημένες και ότι κατανέμονται ισότιμα μεταξύ όλων των πολιτών, των απασχολουμένων τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, καθώς και των ασκούντων ελευθέριο επάγγελμα, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός.

Επομένως, δεν είναι επιτρεπτό η επιβάρυνση, από τα μέτρα που λαμβάνονται προς αντιμετώπιση της δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας, να κατανέμεται πάντοτε σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών, οι οποίοι, κατά κανόνα, είναι συνεπείς προς τις υποχρεώσεις τους, και να ευνοούνται άλλες κατηγορίες, από την ασυνέπεια των οποίων – κυρίως στο πεδίο της εκπλήρωσης των φορολογικών τους υποχρεώσεων – προκαλείται σε μεγάλο ποσοστό η δυσμενής αυτή συγκυρία, ούτε, κατά μείζονα λόγο, η επισώρευση νέων επιβαρύνσεων σε βάρος των ίδιων κατηγοριών πολιτών (λ.χ. διαδοχικές μειώσεις αποδοχών ή συντάξεων), εάν τα προηγούμενα αποδείχθηκαν απρόσφορα και εφόσον με τα νέα μέτρα οι ίδιες κατηγορίες πολιτών υφίστανται υπέρμετρη απώλεια του προηγουμένως διαθέσιμου εισοδήματός τους. Τούτο, μάλιστα, ιδίως όταν οι εν λόγω μειώσεις επέρχονται αιφνιδιαστικά και κλονίζουν ριζικά την οικονομική κατάσταση των ατόμων ή ανατρέπουν καταστάσεις, στις οποίες αυτά είχαν καλόπιστα αποβλέψει».
Σε άλλο σημείο το σκεπτικό της απόφασης έχει ως εξής:

«Η επιβολή μέτρων προς εξυπηρέτηση δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας δε δικαιολογεί εν λευκώ και εκ προοιμίου οποιοδήποτε μέτρο με οποιοδήποτε κόστος. Η επιλογή των συγκεκριμένων μέτρων δεν ανήκει στην ανέλεγκτη διαπλαστική εξουσία του νομοθέτη, ο οποίος ελέγχεται ως προς την τήρηση της συνταγματικής επιταγής για ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη με διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης και δεσμεύεται από τα όρια που θέτουν οι ως άνω απορρέουσες από τις συνταγματικές και τις υπερκείμενες νομοθετικά διεθνείς συμβάσεις διατάξεις αρχές, την υπέρβαση των οποίων με κριτήρια την ένταση, τη διάρκεια και τη σώρευση των μέτρων, τη δίκαιη κατανομή τους μεταξύ των πολιτών, καθώς και την αιτιολόγηση και τεκμηρίωση της αναγκαιότητας και της αποτελεσματικότητάς τους, ελέγχουν τα δικαστήρια. Τα τελευταία, όταν διαπιστώσουν ότι οι εισαγόμενες ρυθμίσεις παραβιάζουν τις συνταγματικά κατοχυρωμένες αρχές, καλούνται να τις αποκαταστήσουν».

Ακολούθως στην απόφαση γίνεται εκτενής αναφορά στους νόμους και στις περικοπές που επήλθαν από τα μνημόνια και επισημαίνεται από την εισηγητική έκθεση του νόμου:

«Ουδόλως προκύπτει ότι τα λαμβανόμενα μέτρα ήταν αναγκαία, αλλά και τα μόνα ικανά και πρόσφορα για τον επιδιωκόμενο σκοπό τηρουμένων και των αρχών της ισότητας και αναλογικότητας».

-«Επίσης, ακόμη και αν ήθελε κριθεί πως τα επίδικα μέτρα ήταν πρόσφορα, ο νομοθέτης όφειλε περαιτέρω να μελετήσει και να αποφανθεί αιτιολογημένα για την αναγκαιότητά τους, εξετάζοντας την ύπαρξη εναλλακτικών επιλογών και συγκρίνοντας τα οφέλη και τα μειονεκτήματα της καθεμίας για την επίτευξη των επιδιωκόμενων δημοσίων σκοπών. Επομένως, πριν από την κατάργηση των δώρων και του επιδόματος αδείας, όφειλε προηγουμένως να εξετάσει με τρόπο επιστημονικό και δικαστικά ελέγξιμο, αν οι επιπτώσεις από τα ήδη ληφθέντα μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης και συνδυαζόμενες με τις ευρύτερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της διανυόμενης έκτακτης περιόδου, οδηγούν σε επιτρεπτή μείωση του επιπέδου ζωής των μισθωτών. Ως εκ τούτου, για τη θέσπιση των ανωτέρω περικοπών δεν αρκεί η επίκληση, αορίστως, του σπουδαίου δημοσίου συμφέροντος, αλλά η τεκμηρίωση με τη δέουσα σαφήνεια και παράθεση αναλυτικών στοιχείων, του λόγου για τον οποίο η συγκεκριμένη δέσμη μέτρων είναι η μόνη πρόσφορη και αναγκαία λύση για την αποφυγή του κινδύνου χρεοκοπίας της χώρας».

-«Όμως, η περικοπή των δώρων και του επιδόματος αδείας, που έχουν νομοθετηθεί σε συνέχεια των αναφερόμενων νόμων με τους οποίους περικόπηκαν οι αποδοχές των μισθωτών, επιβαρύνει σωρευτικά την ίδια ομάδα πολιτών (μισθωτών) και, ως εκ τούτου, η επιβάρυνση αυτή είναι εξόφθαλμα δυσανάλογη, ιδίως για όσους υπηρετούν στο Δημόσιο, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να έχουν υποστεί σοβαρές οικονομικές απώλειες. Επιπλέον, οι εν λόγω ρυθμίσεις δεν πλήττουν, κατ’ αποτέλεσμα, στον ίδιο βαθμό τους υψηλόμισθους υπαλλήλους αφενός και τους χαμηλόμισθους υπαλλήλους αφετέρου, με αποτέλεσμα οι μεν υψηλόμισθοι να εξακολουθούν να διατηρούν ένα ικανοποιητικό και αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, οι χαμηλόμισθοι, όμως, οι οποίοι αποτελούν ένα ιδιαίτερα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού, οδηγούνται στην κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση καλούμενοι να συνεισφέρουν στα δημόσια βάρη κατά προφανή αναντιστοιχία με τις δυνάμεις τους».

Μάλιστα, η απόφαση καταλήγει δικαιώνοντας τους υπαλλήλους, με το αιτιολογικό ότι οι περικοπές αυτές «στερούν το δικαιούμενο, ικανοποιητικό και αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης χαμηλόμισθων Ελλήνων μισθωτών» και διατάσσει την καταβολή των δώρων και, μάλιστα, με το νόμιμο τόκο.

Τάδε έφη … Ψαραντώνης | 12 φοβερά ανέκδοτα που του χρεώνουν!

Τάδε έφη … Ψαραντώνης | 12 φοβερά ανέκδοτα που του χρεώνουν!

Χαλαρώστε παίρνοντας μία γεύση από τον μοναδικό Ψαραντώνη και τα ανέκδοτά του, τα οποία, όπως ισχυρίζονται πολλοί αποτελούν γεγονότα. Σας παραθέτουμε λοιπόν εδώ ένα δείγμα των λόγων του!!!

Απολαύστε τον…

Ήταν μια φορά μια κοπέλα και πάει στον Ψαραντώνη με το τσιγάρο στο χέρι και του λέει:
– «Μ`ανάβεις;» και της απαντάει εκείνος:
– «Όχι μρε, λυράρης.»

Μια φορά πάει ο Ψαραντώνης να διασχίσει με την μηχανή του ένα δρόμο από την πλευρά που απαγορευόταν η διέλευση. Τον σταματάει ο τροχονόμος που έτυχε να βρίσκεται εκεί και του λέει
-«Εεε σύντεκνε πού πας;»
-«Ευθεία» του λέει ο Ψαραντώνης
-«Δεν επιτρέπεται να μπεις από δω» του λέει ο τροχονόμος
-«Γιάντα;;; σφουγγαρισμένα ‘χετε;» λέει ο Ψαραντώνης

Είναι ο Ψαραντώνης στο αμάξι του και τρέχει. Τον σταματάει ένας τροχονόμος και ετοιμάζεται να τον γράψει για υπερβολική ταχύτητα. Τον αναγνωρίζει και του λέει:
«Βρε Ψαραντώνη γιατί έτρεχες; Τι θα γράψω εγώ τώρα στο χαρτί;»
Και ο Ψαραντώνης:
«Γράψε πως δεν μ`είδες….»

Στην Αθήνα βρέθηκε μέσα σε ένα βιβλιοπωλείο, κοιτάζοντας διάφορα βιβλία που τον ενδιέφεραν. Δίπλα του στεκόταν κάποιος που κρατούσε το κλειδί του αυτοκινήτου του και έξυνε επί ένα τέταρτο το αυτί του και μετά κοίταζε να δει τι έβγαζε. Αφού είχε σιχαθεί όσο δεν πάει άλλο και φανερά διαολισμένος γυρνά και του λέει:
-«Μρε συ κουμπάρε, αν δεν παίρνεις ομπρός, να σε σπρώξω!»

Ένα κρύο πρωινό του Δεκεμβρίου, μπαίνει ο Ψαραντώνης σ`ένα ταξί να πάει από το Ρέθυμνο στο Ηράκλειο. Στο πίσω κάθισμα κάθονται δυο νεαροί. Στα μέσα της διαδρομής ανάβει ο Ψαραντώνης ένα τσιγάρο και μετά από λίγο ανοίγει και το παράθυρο για να φύγουν τα ντουμάνια. Το κρύο όμως που έμπαινε μέσα ήταν τσουχτερό. Γυρίζει ο Ψαραντώνης και λέει στους νεαρούς:
-«Μρε σεις, εργάτε; (κρυώνετε;)»
-«Όχι, όχι μπάρμπα. Φοιτητές!»

Μια παρέα αντρών είναι στο καφενείο και συζητάνε, στην παρέα τους είναι και ο Ψαραντώνης. Θέμα συζήτησης το πως κρατάς τη σύζυγο να μην γκρινιάζει
Λέει ο πρώτος: «Εγώ την πήγα πέρισυ ένα ταξίδι στην Γαλλία και φέτος σκέφτομαι να την πάω στην Αυστρία!»
Λέει ο επόμενος…
«Εγώ την πήγα στη Νέα Υόρκη και φέτος θα την πάω στο Λος Αντζελες!»
Εσύ μωρέ Αντώνη;
Ψαραντώνης:
«Οπέρισυ την επήγα στο μιτάτο επάνω στη κορυφή του Ψηλορείτη»
Κι οφέτος μωρέ Αντώνη;
«Οφέτος, λέω να πάω να τήνε πάρω!!!»

Ο δημοσιογράφος απευθύνει ερώτηση στον Ψαραντώνη:
-«Κύριε Ψαραντώνη, είστε αυτοδίδακτος;;;»
κι αυτός του απαντά:
-«Όϊ, αμοναχός μου έμαθα!!!»

Όταν πυροβόλησαν (από λάθος) τον γνωστό Κρητικό λυράρη Βασίλη Σκουλά πήγε ο κουμπάρος του ο Ψαραντώνης στο νοσοκομείο και τον επισκέφτηκε εκεί λοιπόν ακολούθησε και ο εξής διάλογος:
Ψαραντωνης: Ευτυχώς Βασίλη που ήσουνα εσύ και δεν ήμουν εγώ.
Σκουλάς: Γιαντα μρέ Αντώνη;
Ψαραντωνης: Γιατί αν ήμουν εγώ θα την έτρωγα επαέ (δείχνοντας το κούτελό του)!
(λόγω του ιδιόρρυθμου τρόπου παιξίματος του Ψαραντώνη, ο οποίος σκύβει τόσο πολύ όταν παίζει λύρα, που το κεφάλι του ακουμπάει σχεδόν το γόνατό του)

Ο Ψαραντώνης πήγαινε στο Ηράκλειο, κι όπως ήταν σε έναν κεντρικό δρόμο διπλής κατεύθυνσης κάνει μια αντικανονική προσπέραση και λίγο παρακάτω τον σταματάνε κάτι αστυνομικοί.
– Που πας Ψαραντώνη; Δεν βλέπεις την διπλή διαχωριστική γραμμή στο δρόμο; Δεν πρέπει να πατάς με τίποτα αυτή την γραμμή!
Κι αυτός του απαντά:
– Εεε δεν τση’βγαλα και τ’άντερα!

Στις δημόσιες τουαλέτες Ηρακλείου Κρήτης πήγε για κατούρημα ο Ψαραντώνης και δίπλα του, ένας ηλικιωμένος κύριος ουρεί και κάπου-κάπου του φεύγει και κανένας σιγανός έως υπόκωφος αερισμός.
Ακούγοντας τον από δίπλα ο Ψαραντώνης του λέει:
– Σύντεκνε, μάρσαρε για θα σβήσεις!

Πάει λέει μια φορά ο Ψαραντώνης, σε ένα καφενείο ενός παλιού του φίλου, στο Τυμπάκι και κάθεται έξω, βγαίνει έξω ο καφετζής τονε θωρεί με γύψο στα χέρια και επιδέσμους στο κεφάλι και τον ρωτά:
– Ιντά ‘γινε μρέ Αντώνη, ιντά ‘παθες;
– Εεε ιντά ‘παθα;! να… τονε θωρείς έκειωνε το στύλο;
– Ναι τονε θωρώ
– Ε! μα εγώ δε τον είδα!

Σταματάει ένας τροχονόμος τον Ψαραντώνη για παράβαση και του λέει:
– Τα στοιχεία σου… Λέγε γρήγορα όνομα και διεύθυνση.
Και ο Ψαραντώνης:
– Γιάντα; Αλληλογραφία θ`ανοίξουμε;

 

blog.mantinades.gr